با فشارهای پیدا و پنهان پاره ای از مسئولان شهرستان شازند و استان مرکزی، حسین اکبری
خبرنگار جسور هفته نامه سرچشمه، از ادامه رسالت خبرنگاری بازماند.
حسین اکبری در ماههای اخیر با انتشار ویژه نامه سرچشمه به همراه هفته نامه سرچشمه استان مرکزی کارنامه ای پرباراز خود بجا گذاشت. کارنامه ای که آیند گان به عنوان بخشی از تاریخ این شهرستان آنرا در معرض دیدگان مردم قرار خواهند داد.
نگاه تیزبین اکبری به لایه های پنهان و خاکستری در شهرستان شازند و کنار زدن غبار از روی پاره ای از ناهنجاری های این شهرستان و در معرض دید قرار دادن تضادهای رفتاری و گفتاری پاره ای از مسئولان به صورت رک و پوست کنده، موجب انباشتن امید در دل مردم و ایجاد جبهه گیری نسبت به او در پاره ای از مسئولان شد.
اکبری قربانی لابی های پنهان سیاست بازانی شد که در سال های اخیر پاره ای از بهترین نیروهای بومی کارآمد این شهرستان را با انگیزه های سیاسی از چرخه فعالیتها و مدیریت در شهرستان شازند خارج کرده اند و در ظاهر برای بکارگیری نیروی بومی این شهرستان اشک می ریزند .
پاره ای از نیروهایی که این سال ها ازگردونه مدیریت خارج شده اند، نه تنها سابقه طولانی در جبهه داشته، بلکه از خانواده های اصیل و معظم شهدا بوده و بعضاً در کارنامه کاری آنها، دریافت لوح تقدیر بخاطر عملکرد مدیریتی خوب با امضای وزیر دیده می شود.
آنچه مسلم است، مدیران محترم هفته نامه سرچشمه استان مرکزی در این گیرو دارکم آورده اند وبجای دفاع شجاعانه از خبرنگار خود درمقابل زیاده خواهی ها، به دروازه خودی گل زده اند. آخر عزیزان کجا را می خواهید بگیرید! اگر در هفته نامه شما بسته می شد، بهتر بود تا تن به برکناری خبرنگار خود در این شهرستان می دادید! می دانم این جمله برای شما سخت است، ولی شما باید بروید ظرفیت دفاع از حقوق مردم را تمرین کنید.
یکی از دکه داران شازندی نقل می کند: در ماههای اخیر عده ای از شهروندان چشم براه انتشار شماره جدید نشریه سرچشمه ویژه شهرستان شازند بودند. الحق این نشریه در ماههای اخیر زبان گویا و گوش شنوای گروههای قابل توجهی از مردم این شهرستان شده بود. هر چند فقط املای ننوشته غلط ندارد.
نکته دیکر اینکه در دنیای امروز، نظارت واقعی و درست و حسابی بر اصحاب قدرت در گرو فعالیت نشریات و مطبوعات مستقل است. وقتی چنین نشریاتی تعطیل می شوند. مخاطبان برای تامین نیازیهای خود به رسانه های جایگزین فکر می کنند. اگر این نیاز در داخل تامین نشود. رسانه های خارجی مورد اقبال مردم قرار می گیرند، که در تعداد قابل توجهی از منازل شهری و روستایی شهرستان شازند این اتفاق رخ داده است. سوق دادن مردم به راهکارهای خارجی بازی کردن با منافع ملی، امنیت ملی و استقلال کشور است که البته سمی مهلک برای اداره کشور خواهد بود.
اینکه پاره ای ا ز مدیران در علن از رسانه آزاد و آزادی بیان دفاع کنند و در پنهان تلاش خود را برای منکوب کردن منتقدان صادق بکار گیرند، با چه منطق و استدلالی قابل دفاع است. با کدام یک از مبانی دینی ما سازکاری دارد؟ درچنین فضایی چه افرادی شهامت پیدا می کنند، کار خبرنگاری انجام دهد؟. مگر در مبانی دینی ما نیامده است «النصيحة لائمة المسلمين»؟ مگر امام خمینی (ره) مواخذه مسئولان را حق مردم قلمداد نکرده است؟ پس چرا آستانه تحمل و صبر پاره ای به اندازه چارچوب تنگ منافع آنان شده است؟
آنچه مسلم است، نام و خاطره حسین اکبری در ذهن مردم این دیار به نیکی باقی خواهند ماند، مناصب دنیایی نیز دست بدست خواهند شد، اما افرادی که چنین صحنه های ناخوشایندی را برای مردم رقم می زنند، در پایان دوره صدارت خود چه احساسی از این تصمیم ها خواهند داشت؟
مطالب مرتبط:
خبرهای صرفاً جهت اطلاع از شهرستان شازند

